De foto’s van de Schuttevaerrace zijn binnen, alle uitslagen zijn nog eens rustig bestudeerd, net als de volledige race (via Geosports). En dus tijd voor deze terugblik op het fietsen.

Achter in het middenveld komen we aan op Texel, en na correctie zijn we zelfs 12e; zeker geen slechte prestatie.

Klaar om van boord te gaan

Maar tijdens het fietsen blijkt weer eens, dat sommige schepen toch echt wel topsporters aan boord hebben. Maria Sterk fietst mee, in 2005 houdster van het werelduurrecord schaatsen; zij wordt eerste op het traject. De toppers rijden allen een gemiddelde rond de 40 km/uur en het is duidelijk dat ik met mijn persoonlijke record van 30 km/uur hier de aansluiting moet missen. Maar het is lekker weer, en ik sluit af met een gemiddelde van 27.6, een verbetering van mijn enige andere prestatie op Texel uit 2009 (toen echter veel meer wind en kouder).

Pittstop na 1e ronde om Mambo over te nemen van Jan

Hoe anders de aankomst in Harlingen! Als laatste lopen we binnen, op een stampende Waddenzee. Ik heb zeer onrustig geslapen, bij iedere overstag ben ik wakker geworden. De fiets kan pas in de luwte van de haven klaar worden gezet, omdat het schip zo tekeer gaat. De rest van het team is ook erg moe, er zijn dan ook verder geen foto’s van dit traject; tijdens mijn rit slapen de overige teamleden.

Er staat een stevige wind, ZW 5-6, pal tegen naar de afsluitdijk. Met nog geen 20 gemiddeld haal ik de controle-post, terug gaat het echter bijna 2 keer zo hard. Helaas begint het op het tweede traject te regenen; door de felle wind voelen de druppels als hagelstenen. Terug naar Harlingen haal ik de bui weer in en mag ik een tweede keer genieten. Inmiddels zijn er geen tegenstanders meer te bespeuren, iedereen is al op weg naar Terschelling. Eenzaam fiets ik het 3e traject, Boudewijn de Groot spookt door mijn hoofd, en op de terugweg is de batterij leeg. Goed dat ik wind mee heb! Ik sluit af met een gemiddelde van 24.0, waar ik vorig jaar 28.4 neerzette. De vermoeidheid en harde wind hebben duidelijk een rol gespeeld.

Aan boord geniet ik van een warme douche; ik bewonder de tegenstanders op de raceboten, die onder spartaanse omstandigheden deze race varen. Zij nemen geen 300 liter water mee om te kunnen douchen, dat maakt het schip alleen maar trager. De meesten hebben overigens niet eens een douche.

Eenmaal aan dek kijk ik toch tevreden terug; voor het eerst heb ik in de Schuttevaerrace de beide trajecten gefietst, ofwel 125 kilometer in 1 etmaal. Toch weer een mijlpaal bereikt!