Voor het eerst in meer dan 10 jaar kon ik er niet bijzijn, het jaarlijkse zeilweekend. Toch maar een verslag, maar dan vanaf de zijlijn. Omdat de heren zich in stilzwijgen hullen omtrent bepaalde gebeurtenissen, heb ik mij wat vrijheden in de verslaglegging moeten permitteren.

Alras werd duidelijk dat het zeilweekend dit jaar anders zou zijn dan in andere jaren. Hans kon maar 2 nachten mee, mijn eigen deelname was vanaf het begin onzeker. Waardoor de organisatie van het weekend een aantal keren aan een ander Vest lid is overgedragen. En zo kon het gebeuren dat we in maart afspraken dat we een 38′ jacht in Zeeland zouden huren, waarna we in juni te horen kregen dat de huur van 2 stalen crisisboten in Friesland geheel in kannen en kruiken was. Nog groter was mijn verbijstering, toen na mijn definitieve afzegging deze huur werd omgezet in de huur van een minuscuul zeiljacht, met plek voor 4 volwassenen en 2 kinderen. En dat voor 5 man!

Minuscuul, lek en nat

Toen Jan op donderdag een e-mail stuurde met het verzoek om lijm en plakband was het voor mij zeker: dit zou inderdaad een bijzonder zeilweekend worden. Zonder onze vaste schipper Hans kozen 4 man het ruime sop, om vrijdag bij windkracht 6 op het IJsselmeer erachter te komen dat het schip aan alle kanten lekte, en eigenlijk slechts geschikt was voor de Friese binnenwateren. ‘s Avonds volgde dit bericht van Jan: “Na een helse tocht over het IJsselmeer hebben we ontdekt dat de boot aan alle kanten lekt. De slaapzakken zitten nu in de droger.” Goed dat er Schuttevaerrace veteranen aan boord waren!

Nadat Hans vrijdagavond aan boord is gegaan, volgen enkel nog de bekende emails. De bonte avond, de Chinees, teveel wijn, sterke verhalen over een fietstocht van Aarhus naar Kopenhagen (375km!) die men volgend jaar wil doen, afijn, het bekende verhaal.

Stappen in Sneek

Stappen in Sneek

Kennelijk ontbeerde het gezelschap dan toch de rust die een ervaren schipper kan brengen. Waarbij ik vermoed dat die schipper met dit bootje nooit het IJsselmeer was opgegaan;-) Rest nog de vraag hoe de mannen met zijn 5-en hebben kunnen slapen op dit bootje…

En natuurlijk hoop ik er volgend jaar weer bij te zijn!