Gisteren had de fiets de jaarlijkse beurt gekregen, voor een prijs die een beurt van een kleine middenklasser niet zou misstaan. Maar goed, dan heb je ook wat. Nieuwe ketting, nieuw kransje, nieuw voorblad, nieuwe lagers. Laat die banden maar zitten, hoor ik me nog zeggen, die kunnen nog wel even mee. Ik had immers tot vorige week nog op de “winterbanden” gereden vanwege het fantastische weer dit voorjaar.

Vandaag moest al dat nieuwe spul natuurlijk even getest worden, bovendien stond er sowieso een kort rondje op het trainingsschema voor de Schuttevaerrace. Dus even de polders achter Leiderdorp in, en zoals gewoonlijk met volle snelheid over de wildroosters. Iedere keer afremmen haalt je tenslotte alleen maar uit je ritme.

Na het vierde rooster was het vies mis; de band was eigenlijk direct helemaal leeg. Inspectie liet een scheur zien van een centimeter in de buitenband. Binnenband vervangen, oppompen na veel geklooi en gevloek met een voor mij nieuw soort Frans ventiel. Dit deed mij denken aan de race in 2009, toen werd vlak voor de eerste etappe een scheur in de voorband ontdekt. Overigens zonder dat de band lek was. Even teruglezen in mijn traininglog laat zien dat een van de laatste trainingsrondes toen ook door de polder liep…

Voortaan iets meer respect voor de roosters, nu nieuwe banden halen!