Vorig jaar stond ik langs de kant, met gebroken sleutelbeen. Bewondering voor de deelnemers, zoals Hans en Mara, want wat was het koud! Terugkijkend had ik de laatste officiële JZC in 2010 gereden, het werd dus tijd om weer eens mee te doen! Tegen het weekend overheerst toch nog de twijfel. Lichte regen, grijze dag, windkracht 4-6 is de voorspelling. Groot dan ook de verrassing zaterdagochtend: licht zonnig, hier en daar blauwe lucht. Geen spatje regen was er gevallen. Dus Günter gebeld, en gaan!

Helaas bleek dat je je niet meer ter plekke kunt inschrijven. Gemiste kans voor de organisatie, want rijden zouden we! Het eerste deel van de tour verloopt relaxed; vrijwel alleen voor de wind. En met windkracht 5 is dat natuurlijk best lekker. Helaas missen we bij Ter Aar een afslag, verbaasd merk ik nog op dat de nieuwe route toch anders loopt dan ik dacht. Als we in de buurt van Mijdrecht komen, realiseer ik me, dat deze tocht toch echt meer dan 75 km gaat worden. Na een korte pauze op een verlaten campingterrein beginnen we aan een martelgang tegen de wind in; het stuk naar Uithoorn lijkt eindeloos, de wind beukt op ons in over de kale akkers. Gedurende 10 km komen we nauwelijks boven de 20 km/u uit. Pas voorbij Nieuwveen gaat het beter, we haken aan bij een paar sportieve dames, en later vormt zich een heus treintje. Tot kopwerk zijn we dan helaas al niet meer in staat.

Bij Leimuiden vinden we eindelijk een kroeg, tijd voor gebak! De teller staat inmiddels op 75km… Aangesterkt vervolgen we de rit, over de klassieke route, die dit jaar alleen aan de 75km rijders is voorbehouden. We rijden over het Zoetemelk fietspad, en stoppen nog even bij het standbeeld van onze held. Bij Leiderdorp krijgen we weer rugwind, en sluiten we weer aan bij de 100 en 150km rijders. De rest is een makkie, inclusief de bekende “Col du Bourg à la Crème”; thuis gekomen staat er 103km op de teller.

Zoetemelk Classic, 15 Maart

Zoetemelk Classic, 15 Maart