Fietsmogelijkheden

Tijdens de zomervakantie heb ik een aantal fietsritjes op Zakynthos, Griekenland gemaakt. Voor de liefhebber volgt een kort overzicht van de (race)fietsmogelijkheden op Zakynthos. Het eiland is grofweg in 2-en te delen: de “westelijke” helft, een soort hoogvlakte, rotsachtige kust, weinig stranden, steile afdalingen naar de kust. De oostelijke helft, met de hoofdstad, veel vlakker, veel stranden, met overigens ook hier nog heuvelachtige stukken. En dan in het zuidoosten nog weer een paar fikse hellingen. Vanuit de oostelijke helft loopt een 5-tal goede wegen naar de westelijke helft, en over een afstand van 5 tot 10 km klim je dan over deze wegen naar de hoogvlakte, op zo’n 400-500 meter. Voor de mountainbikers zijn er overigens nog veel meer mogelijkheden.

Fietskaart Zakynthos

Fietskaart Zakynthos

Een fiets huren doe je in de hoofdstad Zakynthos, hier is een goede fietsenverhuurder te vinden: Podilatadiko, Koutouzi, Zakinthos 291 00, Griekenland, +30 2695 024434. Hij heeft Specialized materiaal staan (racefietsen en mountainbikes), uiteraard niet het duurste, maar alles beter dan de tourfietsen die op het eiland verhuurd worden. Bij ons eerste bezoek blijkt hij echter volgeboekt te zijn. Pas een week later heeft hij een passende racefiets voor me (80€ / 3 dagen). Volgende keer toch maar vooraf vanuit Nederland boeken… Hij heeft een mooie overzichtskaart, zie foto.

De tourfiets

Afdaling vanaf Agalas

Afdaling vanaf Agalas

De eerste week moet ik me dus behelpen met een tourfiets. Eén voordeel: het verzet is nog wat lichter dan op een racefiets. En dat blijkt toch wel handig. Vanuit de uitvalsbasis Agios Sostis maak ik op 14 augustus mijn eerste rit. Naar Lithakia, vervolgens de bergen op richting Kiliomenos. Halverwege de top linksaf naar Agalas en dan via Limni Keriou terug. Het stuk naar Kiliomenos is behoorlijk steil, hele stukken 10% gemiddeld. Volgens google earth piekt dit percentage hier en daar zelfs boven de 16%. En dan ben ik ook nog rond het middaguur vertrokken; lekker warm (33 graden). Ik kom dan ook niet boven zonder een aantal pauzes; tijdens de eerste pauze zie ik dat 1 trapper vastzit met tie-wraps. Tja, goedkope huurfiets…

Voorbij Agalas volgt de beloning; een fraaie afdaling over een rustige weg, met later mooie vergezichten op de “schildpaddenbaai”. Bij de kust aangekomen (Limni Keriou) wordt het een stuk drukker; dit is de hoofdweg naar Zakynthos Stad, op de fiets niet overal even prettig. Het hele rondje is 25 km, 445 hoogtemeters (volgens mijn Polar horloge, Google Earth geeft voor alle routes veel meer hoogtemeters, maar volgens mij telt dat programma iedere hobbel mee). De piek ligt op 370 meter.

Bij de vuurtoren van Keri, met de loodrechte afgronden een spectaculair uitzicht.

Bij de vuurtoren van Keri, met de loodrechte afgronden een spectaculair uitzicht.

Een paar dagen later haal ik nog een keer een tourfiets op. Na 500 meter zie ik al een enorme scheur in de band, en ik ga terug voor een andere fiets. Als ik wegrijd herken ik de tie wraps aan de trapper; vorige keer is het heel gebleven, dus ik waag het erop. Via dezelfde drukke kustroute ga ik in de richting van het zuidelijkste puntje, Keri. Voorbij de laatste stranden de heuvels in, hier is de weg veel rustiger. Afgezien van een paar korte pittige hellinkjes is deze route wat lichter, en komt niet hoger dan 210 meter. Het uitzicht bij Keri Lighthouse is de moeite van het klimmetje waard. Terug tour ik nog een stuk langs de kust, bij elkaar zo’n 33 km deze rit, en toch 540 hoogtemeters.

De racefiets

Ophalen van de racefiets

Ophalen van de racefiets

Kiliomenos.

Kiliomenos.

‘s Ochtends in alle vroegte rijden we naar de verhuurder in Zakynthos. We lijken te vroeg te zijn, de winkel is nog dicht. Na enkele minuten komt de verhuurder met mijn racefiets op zijn auto eraan; hij blijkt naar ons hotel (10 km hiervandaan) te zijn gereden met de fiets. Goede service, maar zo had ik het niet begrepen. Tot mijn grote schrik zie ik een “dubbel” voorderailleur, ik had eigenlijk een triple verwacht. Ik vertrek voor mijn eerste rondje van het eiland, weer richting Kiliomenos, maar nu via Machairado. Vanaf deze plaats slingert de weg langzaam omhoog de bergen in, ook hier weer pittige stukjes die mij doen denken aan de Keutenberg. Google Earth komt op maximaal 17% op deze helling; helaas moet ik toch weer een paar keer stoppen, ik mis duidelijk mijn triple. In Kiliomenos aangekomen word ik welhaast het terras opgetrokken door de Griekse eigenares, ze heeft door dat ik toe ben aan mijn eerste gebakje. Net voorbij het dorpje bereik ik vervolgens het hoogste punt van vandaag, op 510 meter.

Maries, met frisse zeebries.

Maries, met frisse zeebries.

Vanaf hier is de weg licht glooiend, dan weer bosrijk, dan weer kale vlaktes en olijfboomgaarden. In Maries stop ik voor de tweede keer, even water bijvullen en afkoelen.

Voorbij Anafonitria begin ik aan de terugweg langs Orthonies, een afdaling van 7,5km, nergens echt steil en erg fraai asfalt. En dus als een raket omlaag tot aan de kust, hier wordt het helaas een stuk drukker. Het verkeer gaat niet zo snel, en regelmatig moet ik in de remmen knijpen. Zonde van die mooie afdaling! Voorbij Katastari sla ik weer af, en kom op een rustige route die mij nog een keer naar  Machairado brengt, waar ik mijn route van vanochtend kruis, nu op weg naar huis. Het hele rondje is 66km, 855 hoogtemeters.

Giro de Zakynthos

Noord Oost kust.

Noord Oost kust.

Twee dagen later is het dan eindelijk tijd voor de “Giro”, zoals de verhuurder het noemde. Een rondje Zakynthos op de racefiets, waarbij overigens nog veel langere varianten mogelijk zijn dan mijn geplande route, maar daarvoor is het mij toch echt te heet. Nog een keer naar Lithakia, en weer de berg op naar Kiliomenos. Ik constateer, dat dit toch de steilste route is; ik moet een paar keer afstappen terwijl het zweet van mijn hoofd gutst. Ik ben om 9 uur vertrokken, maar het is alweer bijna 30 graden, en in de loop van de dag loopt het verder op naar 33. De eerste pitsstop doe ik weer in Kiliomenos, en de nu bekende route naar Anafonitria. Nu rijd ik echter door naar Volimes, door een uitgestrekt bos.  De weg daalt eerst een flink stuk, daarna 200 meter klimmen, terug naar 500 meter. Dan verwacht je de beloning, de afdaling. Helaas is deze erg steil, met slecht asfalt en haarspeldbochten; voorzichtig daal ik af.

Uitpuffen!

Uitpuffen!

Vanaf hier had ik een min of meer vlakke kustweg verwacht, maar er wachten nog een paar verrassingen. De kust is hier namelijk nog zo steil, dat na een strandje de weg steil omhooggaat om vervolgens weer af te dalen naar het volgende strandje. Korte klimmetjes, maar zeer pittig. En dan buigt de weg toch nog een keer echt de heuvels in. Opnieuw omhoog naar 200 meter, met korte stukjes van 16%. In een haarspeldbocht stap ik af, en na een kwartier afkoelen besluit ik om toch nog maar een gebakje te halen.

Weer enigszins hersteld vervolg ik de weg omhoog, waarna ik verderop op de hoofdweg van 2 dagen geleden terechtkom. Deze keer volg ik de hoofdweg, tot in Zakinthos stad. De behoefte aan koolhydraten is groot, en ik bestel een reusachtige beker ijs, en voor de derde keer vandaag 1,5 liter water. Daarna resteert nog 10 kilometer vlak, langs een mooi natuurgebied aan zee en door de lelijke badplaats Laganas. Thuisgekomen staat er 80km op de teller, en 1200 hoogtemeters.

De routes en een paar hellingen.

Enkele foto’s.