En weer loopt het mis dit jaar. Voor het eerst heb ik de hele winter (op een laag pitje) doorgefietst, om zo een vliegende start te kunnen maken in het nieuwe jaar. Twee keer griep gooit toch wat roet in het eten, maar uiteindelijk is de conditie in maart best redelijk. De Joop Zoetemelk route fietsen Günter en ik een dag na de officiële tour, bij stralend weer. Niets staat een mooie Amstel Gold nog in de weg.

AGR 2015

AGR 2015

Helaas, bij het inpakken op weg naar de Amstel Gold schiet het in mijn rug. Spiertje verrekt denk ik, gewoon doorgaan. De volgende ochtend loop ik enigszins krom de eetzaal van het hotel in, meewarig kijkt een aantal vroege toeristen naar die kromme man in wieleroutfit. Maar ik denk, als ik warm word, dan zal die spier wel weer soepel worden, en inderdaad, de tour rijd ik zonder veel problemen uit (op de foto kan ik zelfs nog lachen). De week erna kom ik echter tot de conclusie dat ik toch echt door mijn rug ben gegaan; dus naar de fysiotherapeut. Dan blijkt dat herstel wel even kan gaan duren, maar voor de Schuttevaerrace kan ik nog wel fit zijn. Na een aantal weken begin ik weer voorzichtig met trainen, totdat het een week later opnieuw helemaal vast schiet.

En dus moet ik ook dit jaar afzeggen. En dan dacht ik, dat fietsen toch een redelijk blessurevrije sport was. In 2010 vlak voor de race geveld door een hersenschudding na een aanrijding met een hond, in 2013 nog nèt voor de race hersteld van een sleutelbeenbreuk. Nu was dit jaar het fietsen niet direct de oorzaak, maar geholpen heeft het niet.

Daarom dit jaar weer een verslag vanaf de zijlijn. Koen is aan het warmdraaien, en gaat op 5 en 6 juni de honneurs bij het fietsen waarnemen. Erik gaat wel/niet mee als vijfde man? Ik wens het Vestteam veel succes!