Schuttevaerrace 2012

De derde keer op rij wordt de race stilgelegd.

Ook de 30e editie van de Schuttevaerrace verliep niet volgens het boekje; net als in 2011 wordt de race stilgelegd vanwege te harde wind. Een aantal schepen “strandt” op Terschelling, en kan pas zondag weer naar huis als de wind is gaan liggen. De meeste andere schepen varen op vrijdagmiddag de haven van Harlingen binnen; een aantal van hen, waaronder de Snooky, is halverwege Terschelling omgekeerd, de overigen hebben het looptraject op Terschelling nog wel kunnen volbrengen en zoeken nu ook de luwte van de haven. Doorvaren is ook een optie, maar dat dit niet zonder gevaar is blijkt wel uit deze reddingsactie.  

Afscheid

Daarnaast was dit de editie van het afscheid. Jan Kooistra stapt terug als de grote organisator, en draagt het evenement over. Het blad Schuttevaer stopt met de sponsoring; de naam van de race blijft waarschijnlijk wel bestaan. En tot slot: de Snooky wordt uit de verhuur gehaald, we zullen volgend jaar een nieuw schip moeten vinden. En of de afwezigheid van Tinus eenmalig was, zullen we volgend jaar zien!

Inslingeren

Zwaar weer

De dag voor de race wordt traditioneel gebruikt om opnieuw te wennen aan de boot. Dit jaar met veel wind en regen, ofwel écht oefenen. En het bekende geklooi met de blister; waarom heeft dit schip geen echte spinnaker aan boord, terwijl we wel die boom meezeulen? Bij het vinden van een nieuwe boot zal dit toch echt een aandachtspunt zijn.

Aan het eind van de middag meren we af in de haven van Stavoren. Bij de inschrijving blijkt dat onze “rating” te hoog staat, en we laten dit corrigeren.

Blister in de knoop

Als we 2 dagen later de einduitslag bestuderen, is de rating echter niet gecorrigeerd, waarover later meer.

‘s Avonds het bekende weerpraatje van Piet Paulusma. Net als vorig jaar geloven we hem niet, die man overdrijft toch altijd? Helaas blijkt later dat hij ook dit jaar weer gelijk heeft…

De start

Vrouwtje van Stavoren start de race

Vroeg opstaan deze dag, rond 6 uur is er al flink wat bedrijvigheid in de haven. Maar wat wil je ook, 150 man en 1 enkel nachttoilet… Wij zijn blij met onze eigen privé sanitair! De start vindt om 0800 uur plaats op 2 kilometer van de oude haven, vlak bij de marina. Hardlopen naar de boot, zodra de laatste man aan boord is mag je weg. Dit is zoals gewoonlijk Gerrit, lopen is toch echt niet zijn ding, ondanks splinternieuwe hardloopschoenen, opgemeten met professionele video-installatie…

Jan en Koen maken het grootzeil gereed om te hijsen.

Jan en Koen maken het grootzeil gereed om te hijsen.

Toch wordt de Vest-doelstelling gehaald, want de Snooky is zeker niet als laatste weg.

Direct buiten de haven gaat het mis. Op alles voorbereid had Hans de blister alvast klaargelegd op het voordek, en Murphy zorgt ervoor dat bij het uitrollen van de fok ook de blister uit zijn zak wordt getrokken. Met een duik op het zeil voorkomt Koen dat het hele ding overboord waait, waardoor we geen tijd verliezen.

Texel

De schipper

De race naar Texel is verder redelijk rechttoe rechtaan. Op de Waddenzee breekt zelfs de zon door, en met gunstige wind hoeft er nauwelijks gelaveerd te worden. Het is duidelijk dat Paulusma er helemaal naast zat, de zonnebrillen komen tevoorschijn en de zeilpakken gaan uit. Gerrit doet een powernap in de zachtjes wiegende cabine, om geheel fit op Texel van boord te gaan voor het eerste fietstraject.

Rond 1800 uur varen we weer, maar als Gerrit na een warme douche gevolgd door een heerlijke spaghettimaaltijd weer aan dek komt, zijn de zeilpakken alweer aan. Het is grijs en nat buiten, en de wind neemt verder af.

Heldere nacht

Door het inkomende tij maken we toch nog redelijk vaart. Jan is gaan slapen in een cabine en Koen probeert een powernap op de bank, maar door het laveren valt hij er iedere keer af:-)

Bij de Boontjes aangekomen gaat ook Gerrit slapen, Koen neemt het roer van Hans over. Een paar uur later begint het ineens te spoken, en als Gerrit aan boord komt krijgt hij gelijk een reeflijn in zijn handen gedrukt. Het grootzeil moet gereefd, maar zit muurvast. In het donker op een woelige zee staat Hans bij de mast vloekend het grootzeil los trekken, waarna het tweede rif gezet kan worden. Niet veel later kalmeert de wind weer een beetje, en kunnen we genieten van een heldere sterrenhemel met vrijwel volle maan, en zelfs een aantal vallende sterren.

Vlieland

Vruchteloos laveren

De aanloop naar Vlieland verloopt dramatisch slecht. Door de sterke stroming en tegenwind lukt het de Snooky niet om de haven binnen te varen, en na 3 kwartier proberen moet de motor erbij. Hoe dit met de puntentelling doorwerkt snappen we niet helemaal, later blijkt dat onze directe concurrent (voor de enerlaatste plaats) al na 1 overstag hier de motor heeft aangezet en daardoor ons voorblijft.

Jan na de 18 km op Vlieland

Jan springt om 0300 uur van boord en komt bij de start een verkleumde Kooistra tegen. “Opschieten jongen!”, maant hij Jan; ook hij wil naar bed. Na een veel te kort uurtje slapen gaan we weer aan dek en wachten op de terugkomst van Jan. Keurig op tijd, dwz na 90 minuten, is Jan terug. De zon is inmiddels op.

Harlingen

7 Beaufort

Op weg naar Harlingen trekt de wind flink aan, en de voorspelling van Paulusma wordt bevestigd door het KNMI. Er wordt windkracht 7 voorspeld, met stoten 8. Gerrit probeert nog een paar uurtjes te slapen als voorbereiding op de zware fietstocht bij Harlingen, maar op het slingerende en stampende schip valt dat vies tegen. Het afzetten van fiets en berijder op de “Kattenburg” verloopt uit de kunst. Zie verder “de eenzame fietser” voor een uitgebreid fietsverslag, uitgeput strompelt Gerrit 3 uur later om 1200 uur aan boord.

 


Terug op de Waddenzee wordt het menens. Met dubbel rif proberen we ons naar Terschelling te worstelen, rond 1330 besluiten we dat dit gekkenwerk is. Wellicht halen we Terschelling, maar terug zal dan niet meer lukken. En gezien de voorspelling zitten we dan tot zondag vast, en hoe kom je dan ooit nog op tijd terug in Lemmer? We bellen Kooistra en laten hem weten dat we terugvaren naar Harlingen; we blijken niet de eersten te zijn.

Hoe rol ik een fok op

Enkele minuten later volgt het bericht van de organisatie, dat de race wordt stilgelegd. De loop-etappe op Terschelling is de laatst geldende etappe.

In Harlingen laat Hans weer eens zien waarom hij de schipper is; ter plekke wordt de “van den Berg” manoeuvre bedacht, omdat de rolfok muurvast zit.

De hele manoeuvre kun je ook op geosports nog eens bekijken. Zet het volgspoor op 60 minuten (Trail, rechtsonder in het scherm), en de afspeelsnelheid op 40 * (bijna rechtsonder). Click op de Snooky, en zet het volgspoor aan. Spring naar vrijdagmiddag, 1430 uur en geniet van de show!

Tot slot

Harlingen

Ineens valt de druk eraf; en het bier en de Beerenburg verschijnen op tafel. In de jachthaven van Harlingen schijnt de zon, en we liggen redelijk beschut terwijl de wind verder aantrekt. Gelukkig komt de havenmeester ons even waarschuwen dat dit een getijdenhaven is. Oeps. We liggen strak aan de kant met hoogwater, niet zo handig bij een verval van 2 meter. Die avond toch nog op tijd naar bed, we moeten immers de volgende dag nog terug naar Stavoren, en de wind gaat pas morgenavond liggen. Zie verder “weer die boontjes“.

Gezelligheid na de race

De volgende avond bij de prijsuitreiking zien we dat onze zeiltijden berekend zijn met de verkeerde (voor ons ongunstige) rating. Van motorende tegenstanders lezen we ook niks.

We maken er verder geen woorden aan vuil, we weten immers zelf dat we niet laatste waren, ook al staat dat niet zo in de officiële uitslag. Vanavond is de bonte avond en we vieren tot diep in de nacht onze 4e Schuttevaerrace. En we toasten op volgend jaar, ooit zullen we toch eens een volledige race varen?